falle oppover

vera barnet som ikkje veit det er barn

vera i køen av ferske hendingar og  vite at no er no  

vera den mjukaste trafikanten frå den einaste staden

vera der himmelen havet  og husa går inn i same rytme

sjå opp på taket og svelge det i ein svimmel  salto

og det kjem ikkje an på

ein fot er nok

eitt auge er nok 

i den søte eimen fra djupet

er det lett og falle oppover

lauvfall

varmen
frå ti millardar handflater
er ikkje nok

lauvet
fell
når det fell