Antall besøkende siden 9. desember 09

søndag 9. august 2009

gråbleikt


det heng morgondis over frokosten
den rå dampen tyt inn i holromma
vekesgamle tulipanar feller klørne
ho er gråbleik av å kikke ut
hovuda står på eggeglas og føtene går sin eigen veg
ei heil eng i bløming hadde vore for lite

2 kommentarer:

Anonym sa...

Nydelige, melankolske bilder og dikt, Olava!

En stor stillhet i dem.

Irene

tusen sa...

Når radiusen vert liten får ein sjå nøye på det næraste!
Mvh. Olava